165

Εισοδίων της Θεοτόκου

Εκτυπώσιμη μορφήΕξαγωγή σε PDF

Διδαχή τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

«Σήμερον εἰσάγεται ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου τήν Χάριν συνεισάγουσα τήν ἐν Πνεύματι θείῳ»

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, στηριζο­μέ­νη στήν ἱερή παράδοση, ἡ ὁποία εἶ­ναι ἰσόκυρη καί ἰσότιμη μέ τήν Ἁγία Γρα­φή, ἐθέσπισε τήν ἑορτή τῶν Εἰ­σοδίων τῆς Θεοτόκου.

Μικρή, σάν τριετίζουσα δάμαλις, εἰσάγεται εἰς τά Ἅγια τῶν Ἁγίων καί τρέ­φε­ται μέ ἄρτο ἀγγέλων. Ἐκπληρώνεται ἔτσι το τάμα τῶν γονέων της καί ἐπα­λη­θεύο­νται ὅλες οἱ Προφητεῖες. Ἡ μικρή καί ἁγνή κόρη, μέ τήν εἴ­σο­δό της στό Ναό τοῦ Θεοῦ συνεισάγει καί τήν Θεία Χάρη, «τήν χάριν συ­νει­­σά­γουσα». Εἶ­χε μαζί της τήν θεία Χάρη καί ζοῦσε μέσα σ΄ αὐτήν ἡ Θεοτόκος Μα­ρία. Τά Εἰ­σό­δια τῆς Θεο­τόκου στό Ναό τοῦ Θεοῦ συνο­δεύο­νται ἀπό τή θεία Χάρη. Ἡ Πα­να­γία, τα­πει­νή, προσευχομένη, ἁγνή, πλήρης Πνεύ­ματος Ἁγίου, συνο­δευο­μέ­νη ἀπό τούς οὐ­ρά­νιους ὕμνους παραδίδεται εἰς τά χέρια τῶν ἱερέων, οἱ ὁποῖοι τήν εἰ­σά­­γουν εἰς τά ἅγια τῶν ἁγίων.

Αὐτή τήν Χάρη ζητεῖ καί ὁ Λειτουργός, ὅταν εἰσέρχεται εἰς τόν οἶ­κον τοῦ Θεοῦ. Ἡ Παρθένος τήν εἶχε. Ἐμεῖς τήν ζητᾶμε. Ὁ χῶρος εἶναι τό­σο ἱερός. Ἡ πα­ρου­σία Κυρίου Παντοκράτορος τόσο αἰσθητή. Ἐμπρός μας, γύρω μας, εὑρί­σκο­νται οἱ μορφές τῶν Ἀγίων. Ἐπάνω στήν ἁγία Τράπε­ζα εἶναι ὁ οὐράνιος Ἄρ­τος. Αἰ­σθάνεται τήν ἁμαρτωλότητά του, ζητεῖ τήν Θεία Χάρη νά τόν σκεπάσει, νά τόν κα­ταστήσει ἄξιο Λειτουργό. Πρίν τή Θεία Λειτουργία στέκεται πρό τῶν ἁγίων Πυ­λῶν καί δέε­ται; «Κύριε ἐξαπό­στει­λον τήν χεῖρα σου ἐξ ἁγίου κατοι­κη­τη­­ρίου σου καί ἐνί­σχυ­σόν μέ εἰς τήν προκειμένην διακονίαν, ἵνα ἀκατακρίτως πα­­ρα­­στάς τήν ἀναίμακτον ἱε­ρουρ­γίαν ἐπιτελέσω...». Ἔχει βεβαίως τήν Χάρη τῆς Ἱε­­ρω­­σύνης. Ὑστερεῖ ὅμως πολύ τῆς Παρθένου. Γι΄ αὐτό ζητεῖ ἐνίσχυση προκει­μέ­νου νά τελέσει τό Μυστήριο τῆς θείας ἱερουργίας.

Πρό τῆς Θείας Λειτουργίας πάλι παρακαλεῖ: «Βασιλεῦ οὐράνιε Πα­ρά­­κλη­­τε, τό πνεῦμα τῆς ἀληθείας ... ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἡμῖν καί καθά­ρι­­σον ἡμᾶς ἀ­πό πάσης κηλῖδος ...». Κατά τήν ὥρα τῆς μεταβολῆς τῶν Τι­μίων Δώρων πάλι ἱκε­­­­τεύει: «Κατάπεμψον τό πνεῦμα σου τό ἅγιον ἐφ΄ ἡμᾶς καί ἐπί τά προκείμενα δῶ­ρα ταῦτα».

«Ἐλθέ εἰς τό ἁγιάσαι ἡμᾶς...».

Ἔτσι χαριτώνεται ὁ Λειτουργός, γίνεται ἐπίγειος ἄγγελος καί σύν τῇ εἰσό­δῳ αὐτοῦ εἴσοδος ἁγίων ἀγγέλων γίνεται «συλλειτουργούντων ἡμῖν καί συν­δο­ξο­λο­γοῦντων» τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ.

Ὁ λαός ὁ χριστιανικός ἔχει τήν χάριν τοῦ Βαπτίσματος, τοῦ Χρί­σμα­τος καί τῶν ἄλλων Μυστηρίων. Νοιώθει ὅμως, ὅτι δεν ἔχει τό πλήρωμα τῆς θείας Χά­ρι­τος, γι αὐτό τήν ζητεῖ:

«Ἀντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον καί διαφύλαξον ἡμᾶς ὁ Θεός τῇ σῇ Χάριτι».

«Ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί Πα­τρός καί ἡ κοινωνία τοῦ ἀγίου Πνεύματος εἴη μετά πάντων ἡμῶν» λέ­γει ὁ Λει­­τουρ­γός πρός τόν λαό καί τοῦ ἀποστέλλει τήν δύναμη τῆς θείας Χά­­ριτος, τήν ὁποία ἔχει τόσο ἀνάγκη. Καί ὁ λαός συνεχῶς παρακαλεῖ: «Κύ­ριε ἐλέησον», «Πα­ρά­σχου Κύριε». Ἔχει ἀπόλυτη ἀνάγκη τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ.

Ἡ θεία Χάρις εἶναι ὅ,τι ἡ ζωή γιά τό σῶμα, ὅ,τι ὁ ἥλιος γιά τή ζωή, ὅ,τι ἡ βροχή γιά τήν ξερή γῆ. Εἶναι ἀγάπη, στοργή, ἔλεος. Εἶναι ἡ ἀπό­δει­ξη, ὅτι ὁ Θεός παραμερίζει τήν δικαιοσύνη Του καί ἐγκαθιδρύει τήν ἀ­γά­πη Του, ὅτι συμφι­λιώ­θη­κε μαζί μας, ὅτι ἦρε τήν βαρειά σκιά τῆς ἐνοχῆς. Ἡ θεία Χάρις ἀποδεικνύει τήν ἰδιαίτερη εὔνοια τοῦ Θεοῦ στόν ἁμαρτωλό καί τήν παροχή βοη­θείας γιά τή σω­­τηρία του. Ἡ θύρα τῆς Χάριτος ἀνοί­χθη­κε ἀπό τήν στιγμή πού ὁ Σω­τήρ ἦλθε στόν κόσμο. Ἀπό τότε ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἐνέργεια τοῦ ἁγίου Πνεύ­ματος χο­­ρηγεῖται στούς πιστούς. Μέ­σα στήν Ἐκκλησία ὁ πιστός παίρνει τήν θεία Χάρη καί διά τῆς Ἐκκλη­σίας καθίσταται τέλεια προσωπικότης, ἁγία εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Κυ­ρίως ὅμως μέ τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί μέ τή συμμε­το­χή του σ΄ αὐτό ὁ πιστός παίρνει τήν θεία Χάρη. Ἡ κοινωνία του μέ τόν Θεό θά φέ­ρει στήν καρδιά του τό φῶς τό ἀληθινό, τό ἐπουράνιο πνεῦμα, τήν ἀληθινή πί­στη, τήν εὐ­φρο­σύνη, τή χαρά, τήν ὑγεία καί τήν αἰώνιο ζωή.

Φεύγοντας ἀπό τόν ἱερό Ναό δέν παίρνουμε συνήθως μόνο τό ἀντί­δω­ρο. Κυ­­ρίως παίρνουμε τήν θεία Χάρη. Αὐτήν πᾶμε στά σπίτια μας. Ἐάν δέ κατά τήν Θεία Λειτουργία κοινωνήσαμε τῶν ἀχράντων καί ἀθανάτων Μυ­στη­ρίων, ἐάν πή­­­ρα­με μέσα μας τό σῶμα καί τό αἷμα τοῦ Σωτῆρος μας, τότε μέ τήν εἴσοδό μας στό σπί­τι φέρνουμε τήν εἰρήνη, τήν ἐλπίδα, τήν εὐλογία.

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί. Ἡ σημερινή ἑορτή τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου μᾶς φανέρωσε τόν τόπο ἀπ΄ ὅπου μποροῦμε νά λάβουμε τήν θεία Χάρη. Εἶναι ὁ Ναός τοῦ Θεοῦ. Μᾶς ὑπέδειξε τόν τρόπο. Ὅπως ἡ Θεοτόκος Μαρία. Καί μᾶς Πα­ρου­­­σία­σε τά ὄργανα τῆς θείας Χάριτος πού εἶναι οἱ Λειτουργοί τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑ­ψί­στου.

Ἄς προσπαθήσουμε κάθε φορά πού εἰσερχόμεθα στό Ναό τοῦ Θεοῦ νά παίρ­­­­νουμε τήν θεία Χάρη, γιά νά ἔχουμε σκέπη κραταιά καί ὅλπο προ­στα­σίας στόν ἀγῶνα τῆς ζωῆς καί ἀρραβῶνα τῆς αἰωνίου ζωῆς, τήν ὁποία εἴθε νά ἐπιτύ­χου­­με διά πρεσβειῶν τῆς Παναγίας Μητρός τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰη­σοῦ Χριστοῦ.